Door God ingesteld:
Het huwelijk is niet door een mens bedacht. Het is ook niet een uitvinding van de samenleving.
Het huwelijk is Gods idee (Genesis 2:18 en 19:25).

Het fundament van de samenleving:
Gods plan voor de samenleving was gebaseerd op het huwelijk. Al onze familiebanden, relaties tussen partners, beloften en ceremoniën zijn uit dat eerste huwelijk, in de Hof van Eden, voortgekomen. Omdat het huwelijk door God is ingesteld heeft Hij alleen het recht hiervoor regels en voorschriften in te stellen, zodat het goed zal functioneren. Daarom is het zo belangrijk om de bijbelse principes aangaande het huwelijk te bestuderen en bereid te zijn die in het dagelijks leven toe te passen.

Onze hele samenleving is afhankelijk van het huwelijk. De aanvallen op het huwelijk zoals we die vandaag de dag ervaren, zijn een aantasting van de samenleving zelf, en richten zich tegen God. Zo ook het samenwonen of een 'huwelijk' tussen twee gelijke sekse is een rechtstreekse aanval op het huwelijk zoals God het heeft ingesteld. Dit alles richt zich tegen God, die de samenleving baseerde op het huwelijk.

Het doel van het huwelijk.

1e. is vermenigvuldiging:
Genesis 1:28; Psalm 127:3; Maleachi 2:15
De voortplanting en de opvoeding van kinderen zijn inbegrepen bij Gods plan voor het huwelijk. Kinderen zijn een binnende factor in het huwelijk, maar een huwelijk dat alleen door kinderen bij elkaar gehouden wordt, zit diep in de problemen. Het huwelijk is meer dan een seksuele relatie - sommige goede christelijke echtparen zijn kinderloos, maar hebben toch een gelukkig huwelijk.
2e. is genot:
Seksuele eenheid is een binnende verplichting en een genot in het huwelijk. ( Spreuken 5:18-19 ; 1 Corinthiërs 7:3-5) Dat wil echter nog niet zeggen dat de seksuele daad een huwelijk is. Een huwelijk is volgens Gods woord een verbond. En een verbond betekent dat wat van jou is, is van mij en andersom.
3e. Partners:
Het huwelijk houdt de verplichting in van seksuele gemeenschap, maar het is veel omvattender en van veel grotere betekenis dan alleen een wettelijk toegestaan samenleven. Het huwelijk werd ingesteld omdat de mens alleen was (Genesis 2:18 ; Psalm 68:6-7a). Samenzijn is daarom het wezen van het huwelijk. God maakte Eva tot een hulp voor Adam - iemand die naast hem zou staan. Daarom is het huwelijkseenheid de meest intieme en hechte relatie tussen mensen. Twee mensen hebben als doel samen een goed functionerende eenheid te vormen - één in denken, handelen en voelen - en zo elkaar te helpen in zwakheden: echte partners te zijn.

In Spreuken 2:17 en Maleachi 2:14 wordt het samengaan duidelijk verbonden aan het huwelijk. In Spreuken wordt de man bedoeld als de echtvriend of partner, terwijl in Maleachi de vrouw als gezellin wordt genoemd. Het woord in Spreuken heeft betrekking op intimiteit, terwijl dat in Maleachi doelt op een verbintenis. Zowel intimiteit als verbintenis is van essentieel belang voor het samengaan in het huwelijk. Een verbintenis alleen is koud en zakelijk; intimiteit alleen geeft geen zekerheid en geborgenheid. De intimiteit van het samengaan zoals de Bijbel dat bedoelt, raakt elk aspect van het menszijn. Dat is een reden waarom seksuele omgang beperkt moet blijven tot binnen het huwelijk. Er kan geen sprake zijn van een intiem samenzijn tussen twee personen als er een derde tussenkomt.

 

De verplichting in het huwelijk.

1e. De zorg voor elkaar:
Door een huwelijk aan te gaan verklaart de ene persoon aan de ander zijn liefde en belooft hij onvoorwaardelijk heel zijn leven trouw voor zijn partner te willen zorgen ( Efeziërs 5:22-25). De huwelijksbelofte verplicht ons om te geven, en niet om te krijgen. Als een echtpaar elkaar de huwelijksbelofte geeft, moet men dat doen met de "gezindheid van Christus", en elkaar trouw en vriendschap beloven voor de rest van hun leven. Let dus op: ze beloven niet te ontvangen, maar om te geven.

De overgave in het huwelijk.

1e. Ernstig en bindend
De gedeelten die we met betrekking tot het huwelijk als "het samengaan" hebben bekeken (Spreuken 2:17; Maleachi 2:14), noemen we ook wel een verbond, evenals Ezechiël 16:8b. Een verbond is een plechtige en binnende overeenkomst, in dit geval tussen twee personen van verschillende sekse, zoals Gods woord dat heeft bedoeld. In Genesis 15:8-21 sloot God een verbond met Abraham. De Hebreeuwse term die hier gebruikt wordt betekent een verbond "snijden", want het ging gepaard met de dood van dieren die in tweeën gesneden werden. Door deze daad beloofde men zijn belofte te houden op straffe des doods.
2e. Gemotiveerd door liefde
Liefde is een daad van de wil, niet alleen een gevoelservaring. We nemen een vast besluit en voeren dat ook uit. Zo ontkiemt en groeit echte liefde. Ga eens na hoe vaak de Bijbel zegt: "Gij zult liefhebben..." Marcus 12:30. De WIL wordt aangesproken. Als de wil in werking is gesteld volgen de gevoelens.Wanneer de gevoelens overheersen, blijft de wil zwak (Dit geldt op ieder gebied van ons leven) en zijn we geneigd excuses te maken.
3e. Mogelijk door Christus
Alles wat we hebben gezegd kan worden teruggebracht tot idealisme of wetticisme, tenzij we het bekijken vanuit het oogpunt dat God wil voorzien in al onze noden.

• Als ik weet dat Christus in al mijn noden voorziet (Filippenzen 4:19), zal ik in staat zijn te voorzien in de noden van mijn echtgeno(o)t(e) dit vanuit de overvloed van die heerlijke rijkdommen.
• Als ik regelmatig ervaar dat God zo goed is (Psalm 34:8), wanhoop ik niet, hoe "slecht" de omstandigheden ook mogen zijn.
• Als mijn christelijk leven een gevolg is van mijn vertrouwen op de eindeloze rijkdommen van mijn heerlijke erfenis (Efeziërs 1:18) dan zie ik in mijn huwelijk een kans en een roeping om een medemens te dienen. Het is dan mijn verlangen om degene die mij zo dierbaar is, te helpen en met hem/haar alle goedheid en rijkdommen van Christus te delen.

 

(WEC-Int.)