Ongetwijfeld straalde de kracht van de Heilige Geest in alle woorden en handelingen van Christus door, in het bijzonder bij de bevrijding en genezing van bezetenen. Onder deze was er een van de meest kwaadaardige soort, een mens niet alleen van de duivel bezeten, maar ook blind en stom. (Dit kan een resultaat zijn van die bezetenheid). Christus verloste hem van de duivel en genas hem tegelijk van zijn blindheid en stomheid. Hieruit werd de kracht van de Geest duidelijk kenbaar, zodatde scharen zich verwonderde (Luc. 11:14). Maar de harten van de Farizeeërs en Schriftgeleerden waren met duivels gif vervuld, toen zij dit hoorden, daar zij zich niet ontzagen om zo'n voortreffelijk werk van Gods Geest te lasteren en het voor een duivels werk te verklaren.

Doch Jezus, die hun gedachten kende, bracht hun allereerst het ongerijmde van zo'n beschuldiging onder ogen en ontzenuwde hun lasterlijke aantijging, terwijl Hij vervolgens verklaarde dat Hij niets met satan gemeen had, aangezien deze vader der leugens niets anders voorhad dan zijn eigen rijk bijeen te houden en het rijk van Christus te verwoesten (Matth. 12:30). Hierop volgde het vreselijke oordeel, dat Christus uitsprak over hen, die de Heilige Geest durven te lasteren (Matth. 12:31,32) , zoals hier de Farizeeërs en Schriftgeleerden, die willens en wetens het werk van de Heilige Geest een werk van de satan noemen. Dit is de zwaarste zonde, die men ooit kan begaan. Voor die zonde is geen vergeving te vinden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende.

Ui t  dit verband blijkt duidelijk welke zonde of lastering tegen de Heilige Geest is, waarom deze alle andere zonde in  boosheid overtreft, waarom deze zonde nooit wordt vergeven. Voorzeker bedoelt de Heiland niet het vloeken en lasteren van Gods naam door ongelovigen en spotters, want deze wordt de hoop op vergeving niet ontnomen. Ook niet degenen die andere dwongen om de naam van Jezus te lasteren ( Hand. 26:11). Ja zelfs geen lasteraar en vervolger van Christus en Zijn Gemeente, want zo'n iemand was namelijk Paulus voor zijn bekering. de zonde of lastering tegen de Heilige Geest is een aantasting van het wezen, het ambt en de bediening van de Geest, door dit willens en wetens, stoutweg een werk van satan te noemen en Zijn genade en kracht uit opzettelijke boosheid te bestrijden.

Het is die zonde die niet zal worden vergeven, dit omdat wij hierdoor rechtstreeks strijden tegen God en tegen Christus, alle genade en zaligheid moedwillig weerstaan, en aldus ons met satan, hun overste, als besliste vijanden van God en Zijn Gezalfde openbaren.

De lastering tegen de Heilige Geest is dan ook een  onbedrieglijk kenmerk der verwerping - CALVIJN.

Wij horen vaak van christenen die ontzettend lijden onder de zelfbeschuldiging, en menen de Heilige Geest gelasterd te hebben. Vooral onder pinksterchristenen komt dat vaak voor. Zij hebben de "tongen" in hun onwetendheid bespot, nagebootst en als werken van satan veroordeeld. Wanneer zij later in nauwer contact komen met ware pinkstergelovigen, vervallen zij soms tot wanhoop, omdat zij menen de Heilige Geest gelasterd te hebben. Deze kwelling kan lang duren en een ziel geheel tot ontmoediging en ellende brengen. Het is echter niet anders dan een list van satan, om de pas ontwaakte ziel terug te voeren tot een onverschillig leven zonder God.

Vooreerst zult u nooit met de Heilige Geest gedoopt worden, wanneer u Hem gelasterd hebt. Ten tweede behoeft u zich niet bezorgd te maken, zolang u nog diep berouw voelt over uw zonde, want iemand die de Geest gelasterd heeft, is totaal verhard en onvatbaar voor het Evangelie of godsdienstige gevoelens.

Vragen: